Nieuwsbrief 01-05-2020

Centrum voor SOLK, INFORMATIE nav CORONAVIRUS en maatregelen (1 mei 2020).

We mogen weer gaan opstarten en gaan vanaf donderdag 7 mei weer open! Natuurlijk wel met aanpassingen en met strikte richtlijnen, maar zowel het ministerie, het RIVM en de beroepsorganisatie (KNGF) hebben groen licht gegeven. We hebben zelf alle maatregelen genomen, die noodzakelijk zijn, van apparaten uit elkaar zetten, tot mondkapjes, gezichtsschermen, plexiglasschermen naast buro’s, handschoenen en nog veel meer. Zie verder het protocol (bijlage), hoe te gedragen bij een bezoek aan ons, om risico’s voor jezelf, anderen en weer uitbreiding van het Corona-virus te voorkomen. Dit protocol is bij gesloten, druk het af en doe dit ook in je klapper aub!

Donderdag 7 mei, starten wij weer en kunnen we jullie weer ontvangen!

Wil je opstarten, meld je dan per mail. We zullen streng moeten bewaken met niet meer dan 3 hooguit 4 mensen in de zaal te zijn, uiteraard op gepaste afstand. Als je je via de mail weer meld om te starten, maken wij een indeling en dan krijg je een mail terug met je tijd en/of dag. Voorlopig is het weer mogelijk om op maandagochtend, dinsdag en donderdag de hele dag te komen.

Indien je nog twijfelt of niet kunt/durft te komen, maak dit dan kenbaar! We kunnen dan individueel afspreken, live of video/telefoonconsult afspreken. Stuur ons in dat geval ook een mail of bel.

Telefonisch of Videoconsult

Dit kan dus nog steeds via een video- of telefonisch consult (Skype of Whatsapp). Zoals gezegd, we vinden het belangrijk dat jullie in proces blijven en verder aan herstel kunnen werken. Daarom dat een telefonisch of videoconsult een oplossing kan bieden. We kunnen dan vragen beantwoorden, feedback en informatie geven, de voortgang evalueren, scores bewerken en bespreken en verdere adviezen geven en eventueel een thuis oefen- of beweegprogramma opstellen. Nogmaals stuur ons een mail, als je dit wilt zodat we een afspraak kunnen maken!

Hoe werkt tel.- of videoconsult?

Wanneer we een telefonisch of videoconsult willen plannen, meld je dan via de mail (info@solkcentrum.nl), we zullen dan een tijdstip plannen en afspreken of we via Skype (adres: solkcentrum), Whatsappcontact video-contact (0651120566 of 0629086639) of via Google-hangout contact hebben.  Op het afgesproken tijdstip bellen wij je dan. Indien je aanvullend verzekerd bent mogen wij een telefonisch en videoconsult als zitting/consult bij je verzekering in rekening brengen. Uiteraard zullen korte telefoontjes tussendoor hier niet onder vallen. 

Psychologisch consult bij Roberto, gaat ook weer op onze locatie plaatsvinden!

Link naar zijn praktijk-info, blijft:  https://www.psycholoog-en-praktijk.nl/profiel/652/Roberto%20Bini

Adres: Dr. Nolenslaan 157 (unit 36), 6136 GM Sittard, tel. 085.3035740. Neem rechtstreeks contact op met hem of met mij, als Bert als je een afspraak wilt.

Tot slot

In verband met uitbreiding van het team en door de jaren opgebouwde en vernieuwde expertise zijn wij verheugd te kunnen melden dat Centrum voor Complexe Klachten de nieuwe naam gaat worden voor Centrum voor SOLK. De naam dekt de lading, ons multidisciplinair team heeft zich uitgebreid en nog meer toegelegd op complexe klachten.

De complexe problematiek waarop onze expertise, ervaring en transdisciplinaire aanpak zich richt, zijn:

  • SOLK
  • Kaak-en Hoofdproblematiek (tinnitus, kaak-, aangezicht- en hoofdklachten)
  • Functionele Neurologische Stoornissen (FNS) en Conversiestoornissen
  • Posttraumatische Hoofd- en Nekklachten (Posttraumatische NAH)
  • Post Intensive Care Syndroom, zoals bijv. actueel bij Corona patiënten
  • én revalidatie van de Oncologische patiënt

Ons kernteam bestaat uit fysiotherapeuten (expert therapeuten van Fysio Sittard Oost), bewegings- en gedragswetenschappers, GZ-psychologen (Dhr. Roberto Bini, GZ-psycholoog en zijn team) en ergotherapeuten van Ergotherapie praktijk Zuid-Limburg. Daarnaast maken we gebruik van ons netwerk van andere (para) medische specialisten.

Wij ervaren al jaren dat je samen meer weet en kunt bereiken, dan alleen…! Dit bewijst zich dagelijks in ons centrum, zeker bij complexe problematiek. Een voorbeeld doet zich nu voor bij mensen die een Corona infectie hebben gehad en m.n. bij mensen die op de Intensive Care zijn opgenomen geweest. Zeker bij deze laatste categorie leidt dit in veel gevallen tot forse fysieke beperkingen, psychologische aandoeningen en mogelijk ook ernstige longaandoeningen. Een intensief én vaak ook lang herstelprogramma is nodig om terug te keren naar het vertrouwde leven.

Meer hierover is straks te vinden op de nieuwe site www.centrumcomplexeklachten.nl (nu nog “under construction”).

Laatste tractaatje van Dirk Peeters (psychiater).

Zie helemaal beneden laatste Corona traktaatje, zoals hij het zelf noemt, van collega bestuurslid van de Society for Psychosomatic Medicine, Dirk Peeters, Psychiater in België.

Hopelijk dat we elkaar snel weer gaan zien, beste groet,

Team Centrum voor SOLK

Monique, Esther, Luc, Roberto, Eric en Bert

www.solkcentrum.nl

Bijlage (De kracht van de onmacht):

Lieve mensen,

“Het is de kunst die de moraal op metaforische wijze toegankelijk maakt en kan overdragen. Zo biedt bijvoorbeeld poëzie toegang tot het domein waarbinnen de zin van het leven wordt uitgesproken” (Naar Ludwig Wittgenstein °1889- 1951)

Laat me hopen met dit laatste en alle vorige schrijfsels mijn steentje tijdens deze coronacrisis te hebben bijgedragen.

Als vijfde vaardigheid over “De kracht van onmacht” zou ik zingeving moeten behandelen. Ik durf dit enerzijds niet omdat er al zoveel geschiedenis over zingeving bestaat dat het een bijzondere studie op zich vormt. Anderzijds vragen mensen die slachtoffer zijn van moedwillige daden of gebeurtenissen zich af hoe het leven nog enige zin kan hebben. En helaas treedt er na elke crisis zoiets op. Alsof veel mensen een onbedwingbare behoefte hebben wraak te kunnen nemen voor het geleden leed. Helaas wordt dit zinloos geweld echter vaak gericht op onschuldige slachtoffers, denk maar eens terug aan de repressie na de tweede wereldoorlog. En dan is er veel liefde, compassie (waar liefde en lijden samenkomen, cfr. Mathieu Ricard) nodig om elkaar te kunnen vergeven.

Mijn verhaal over zingeving zou niets vermogen tegen het levenswerk van Viktor Emil Frankl (1905-1997) en zijn basiswerk: “De zin van het bestaan” nog steeds een aanrader voor Jan en alleman!

De mens die zich laat bepalen door de gevoelens en dit verwart met wat die wilt verliest het gezond verstand. Ik heb ooit nog ergens geschreven: “De menselijke wil is kinderachtig en kortzichtig. Wat men wilt is de bron van veel, zo niet alle, menselijke leed. Daarom zijn dromen gemaakt uit het willen steeds bedrog. Dromen die ontstaan uit het zoeken naar het goede daarentegen doen creativiteit ontspringen. Ze zijn als regendruppels die vallen op vruchtbare aarde.”. En dit geldt zeker ook in corona- tijden.

Dit is mijn laatste traktaatje dat ik voor met deze cyclus rondstuur; oef zullen sommigen denken en ikzelf ook misschien. Maar ik wil toch mijn grote waardering uitdrukken dat ik de indruk heb dat ons ziekenhuisje dit naar best vermogen op fantastische wijze heeft aangepakt en dit dankzij de goed wil, het engagement en grote inzet van ons allen, we mogen er met zijn allen dan ook trots op zijn! VOLHOUDEN MANNEKES!!!

“DE KRACHT VAN ONMACHT”

1. In de plaats van angst, geduldig afwachten:

“LAAT ONS DEZE TIJD VERAANGENAMEN”.

2. Relativeren en de humor bewaren:

 “NIET KWETSENDE HUMOR IS HELEND”.

3. Energie goed doseren:

 “JE KAN MAAR GEVEN AAN DE ANDEREN WAARVAN JE OVERSCHOT HEBT”.

4. Aanvaarden:

“WAT WE NIET KUNNEN VERANDEREN, MOETEN WE PROBEREN TE AANVAARDEN”.

5. Zingeving:

“WAT MEN AANVANKELIJK ALS DRAMA’S ERVAART, WORDEN DE BELANGRIJKSTE LEVENSERVARINGEN VOOR DE MENSHEID”. Ook uit deze crisis zal achteraf heel veel geleerd worden! Dus wederom, angst is hier niet op zijn plaats! Met nuchtere blik vooruitkijken; uit het respecteren van de voorgaande regels zal volgen dat je er het allerbeste voor jezelf en je omgeving zult kunnen uithalen.

Opgemaakt door Dr. Dirk Peeters,

psychiater psychotherapeut, Liaisonpsychiater AZ Sint Jozef Malle.

Over omgaan met het kwade.

“Leren omgaan met het kwade draagt bij tot zingeving” ;

We merken dat de maatregelen steeds zwaarder beginnen te wegen en dat mensen het moeilijk hebben om niet op zoek te gaan naar schuldigen. . Vandaag (22/04/2020) las ik in een persmededeling dat depressie en angst aan het toenemen is. Het schuilt in kleine gedragingen. Mensen die een fietstocht maken voor hun gezondheid en de regels van sociale distantie respecteren, worden scheef bekeken als ze een fotootje met hun GSM onderweg trekken: “dat is toch geen noodzakelijke verplaatsing…”. Het was even een paradijs voor fietsers, maar de autobestuurder probeert met de nodige agressie en bijhorende gebaren zijn plaats te heroveren. Kijk uit beste al dan niet met elektrische ondersteuning trappende medemens, de wagen waarin een iemand aan het stuur zit, dreigt U heden van de baan te kegelen.

De mens heeft nu eenmaal de neiging zijn onvrede en angsten buiten zichzelf en op zijn ergst naar de onschuldige medemens te projecteren. Dit veroorzaakt echter veel onnodige leed en slachtoffers die er niet hoeven te zijn! Ik herhaal: “de kwade wereld zit in het hoofd van de mens, de mooie wereld kunnen we maken.” Ook tijdens en na de corona- crisis. Her en der wordt er gedreigd met juridische procedures tegen politici en landen…

Het zijn vooral slachtoffers van vroegkinderlijke mishandeling, die zo’n vreselijke dingen hebben meegemaakt dat het onmogelijk te verwerken is voor een mensenleven, die mij dit dilemma hebben voorgelegd. Dus op de grens van het nog behandelbare stuitten we op de therapeutische onmacht dat het bespreekbaar maken van de eigen belevingen het lijden alleen maar versterken kan. Alles wat maar enigszins een herinnering zou kunnen triggeren leidt tot beschadiging van het welzijn en de gezondheid. Daarom is de zoektocht naar hoe men met al die kwalijke brutaliteit en oneerlijkheid kan leren omgaan het enige zinvolle dat ons nog rest. Omgaan met het kwade wordt zo op zich zingevend.

“Het goede, ook de liefde, kan het kwade niet goedmaken.” ;

Mensen die verschrikkelijke kinder- en jeugdjaren hebben meegemaakt roepen bij de medemens vaak medelijden en bezorgdheid op. Men zou hen graag iets gunnen dat ze er gelukkig van worden. Maar het lukt nooit. De wonden van ziel helen niet, ten hoogste groeit er een korstje over. Bij de minste aanleiding voelen ze de angst, snijdt de pijn door hun lichaam alsof uit elke wonde het bloed opnieuw gutst in een bodemloze leegte. Ook goedbedoelde aandacht en helende liefde worden beleefd als nieuwe mogelijkheden tot misbruik. Geen enkel genot komt hen nog toe als plezier maar betekent een trigger voor herbeleving van kwalijke effecten van de medemensen die hen gebruikt en misbruikt hebben.

Deze onmacht nodigt uit tot veel geduld; afwachten tot men klaar is om het over iets te kunnen hebben. Het in stilte, veilig kunnen samen zijn wordt een therapeutische handeling. Nooit iets forceren en altijd toetsen of de ander wel werkelijk klaar is om iets uit het verleden op te rakelen. Hen tegenhouden als het heden aanleiding geeft om terug in pijn terecht te komen.

Relativeren en met heel veel humor op zoek gaan naar het tragikomische bestaan van de menselijke soort.

Inzetten om troost te vinden is dan belangrijker dan veranderingen te willen bekomen in hun leven. Steeds met mate, in de juiste dosis.

Aanvaarden dat men ondanks alles, er toch nog is en dat dit ruimte geeft om zinvolle dingen te doen.

“Negeren van het kwade leidt tot controleverlies over een werkelijkheid die potentieel schadelijk is.” ;

Het is goed te geloven dat goedheid bestaat als dit geen negatie is van het feit er echte mensen rondlopen die niet alleen slechte bedoelingen hebben maar ook doelbewust andere mensen schade toebrengen ook al is dit meestal gedreven door projectie van de geleden angsten. Ook al verpakt men dit in één of andere manier van rechtvaardiging. En is te verwachten dat dit zal gebeuren als Covid- 19 niet meer de gemeenschappelijke vijand is. Individuele of politieke afrekeningen vallen te vrezen. Dit zal vaak op een verborgen manier gebeuren. De niet kritische middelmaat zal gemend door lieden met een verborgen agenda zich richten tegen een gezochte zondebok. Men zal schieten op de pianist die durft te wijzen op de individuele en maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Het geloof in misleidende herders zal zo gedeeld worden dat het door een hele samenleving haast als onvermijdelijk of normaal wordt gezien dat machtsmisbruik plaatsgrijpt. Zo gebeurt het ook in oorlogssituaties dat men er zich bijna geen vragen meer bij stelt dat vijandige bevolkingsgroepen misdaden jegens de anderen uitvoeren.

Men is echter niet alleen verantwoordelijk voor de daden die men doet maar ook voor de effecten daarvan. Ieder voor zich is zelfs verantwoordelijk voor wat men niet doet en de gevolgen van wat men nagelaten heeft. Geweld, misbruik en doelbewust schade berokkenen mag nooit genormaliseerd worden. Het kwade is inderdaad banaal maar ook de banaliteit “an sich” is bijzonder kwalijk. Een fatsoenlijk denkend mens kan niet anders dan op één of andere manier daartegen te reageren.

“Omgaan met het kwade kan helpen ook al mag het nooit een aanvaarding betekenen.”;

Een kind dat slachtoffer is probeert vaak de misbruiker te behagen in de hoop dat daardoor het lot gemilderd kan worden. Hierdoor voelen misbruikte kinderen zich vaak zelf schuldig aan het misbruik. Dit is een logische denkfout. Proberen optimaal met een onmogelijke situatie om te gaan betekent niet meteen dat men goedkeuring zou geven aan mistoestanden. Men kan niet verwachten dat iedereen onvoorwaardelijk het eigen leven zou riskeren om misbruik aan te klagen. Men moet daarvoor de juiste positie hebben wil men niet zinloos ten onder gaan. Maar het niet kunnen reageren is geenszins  hetzelfde als goedkeuren of loyaal zijn. Vaak moet men lang wachten om zinvol te kunnen optreden. Onrechtvaardigheid met humor bekritiseren is dikwijls de eerst mogelijke daad van rechtvaardigheid en verzet. Vaak zijn de mogelijkheden om iets te doen tegen machtswellust erg beperkt maar dit mag geen excuus zijn om niet te doen wat mogelijk is. Uiteraard moet men steeds met wijsheid handelen alsook aanvaarden dat brutaliteit en massahysterie niet altijd in te tomen is. Ook al kan de werkelijkheid dwingend zijn, het ontslaat het individu niet zich af te vragen of de mogelijkheid bestaat op een zinvolle manier te reageren.

“Zonder het goed te keuren kan begrijpen het effect van het kwade milderen.”;

Genociden zijn nooit te rechtvaardigen. Toch dient men elke deelnemer aan een genocide niet te veroordelen als een massamoordenaar. Het bevel, de groepsdruk, de onweerstaanbare drang en het risico op het eigen leven kunnen iemand doen handelen tegen elke menselijkheid in. Zelfs pedofielen die tot de misdaad overgaan kunnen begrepen worden in hun grensoverschrijdend gedrag omdat ze geen andere keuze hebben in het liefhebben van de medemens. Dit begrijpen ontdoet echter niemand van de verantwoordelijkheid van de eigen daden die een onmiskenbaar schadelijk effect hebben. En daar zullen we in de komende weken en maanden ten zeerste behoedzaam moeten voor zijn. Reageren vanuit eigen frustraties brengt steeds schade toe aan anderen. Het lange isolement werkt voor velen afstompend omdat men de eigen inbeelding onvoldoende kan toetsen aan een corrigerende en remediërende gezonde omgeving. Weinigen kunnen eenzaamheid verdragen het maakt hen ziek en ongelukkig. Ik lees al in de media: “Deze vijfenzestigplussers pikken het niet langer binnen te blijven..”. Beseffen ze in hun domheid dat ze daardoor anderen aanzetten tot een onachtzaamheid die tientallen, misschien honderden, mensenlevens gaat kosten? Ik herhaal, sorry het wordt misschien een beetje saai, door kortzichtigheid veroorzaakt de mens meer schade dan door slechte bedoelingen. Ach ik weet wel, gebruiken en gebruikt worden, misbruiken en misbruikt worden,  het is zo’n flinterdunne grens. Dat ze alsjeblieft zwijgen, hun kop in hun kot houden als ze geen positieve opbouwende boodschap aan de mensen kunnen brengen. Daar zijn ze zelf persoonlijk verantwoordelijk voor. Ik hoop dat er voldoende anderen zijn die deze populistische mediamenners durven terechtwijzen.

Men kan met de zwaarste misdadigers op zoek gaan naar hoe ze anders kunnen handelen dan dat ze zouden doen in voor hen dwingende situaties. Men kan zich afvragen in welke mate mensen nieuwe kansen verdienen. Daar zit het een heikel punt. Als men iemand schade berokkent met intentie zichzelf te bevoordelen, ook al is dat om het eigen leven te redden, of doelbewust grensoverschrijdend handelt jegens anderen, moet men stoppen zichzelf te rechtvaardigen en schuldbewust worden. Pas door de eigen schuld te erkennen ontstaat de mogelijkheid de slachtoffers te respecteren en een kans te maken dat ze bereidheid kunnen vertonen een dader te begrijpen. Daarom dienen daders voldoende veroordeeld te worden alvorens er aan herstel kan gewerkt worden. Pas als er bereidheid merkbaar is om elkaar te begrijpen kan een zinvolle dialoog op gang komen. Dit geldt zowel voor de daders als voor de slachtoffers.

De coronacrisis zal ons op de proef stellen om enerzijds niet in de valkuil te trappen onze frustraties op onschuldige medeburgers te projecteren en anderzijds mild te zijn tov diegenen die in de fout gaan dat wel te doen. Hopelijk kunnen we elkaar daarin steunen en verdragen dat we er op attent gemaakt worden: “Hey, hey is dat wel verstandig om zo te reageren? Meen je dat echt? Zou je dat wel doen?…” zijn de signalen waarvoor we ons moeten openstellen.

“Het kwade kan maar gestopt worden als de patronen die het in stand houden doorbroken worden” ;

Het kwade kan gestopt worden. Ieder weldenkend mens dient zich vanuit de eigen positie af te vragen hoe er toe bij te dragen dat misbruik, machtswellust en fatsoen overschrijdend gedrag geen kans krijgen. Men mag zich niet verschuilen achter de misleidende gedachte dat men het kwade niet kan definiëren. Eén eenvoudige richtlijn: “Bitterheid is altijd slecht, vreugde daarentegen is altijd goed. Er kan geen vreugde bestaan als men anderen tot bitterheid stemt”. Deze zinnen mogen wel zeer eenvoudig klinken maar de patronen die zoiets mogelijk maken en in stand houden zijn zeer complex. Van de weeromstuit kan misdadig gedrag maar blijven bestaan zolang het geheim blijft ofwel zolang het goedgekeurd wordt door een representatieve groep. Massahysterie is het type voorbeeld van hoe massale kortzichtigheid meer schade berokkent dan slechte bedoelingen.

Geheimen openbaren en zich openstellen voor kritiek zijn de enige middelen om schadelijk gedrag te voorkomen, te corrigeren of te bestrijden. Wederom moet hier vooral de bereidheid vooraf aanwezig zijn zowel bij de daders als bij de niet daders. Alleen dan zijn de mechanismen die schadelijke handelingen in stand houden te doorbreken. Helaas bestaan er geen standaardprocedures om dit uit te voeren. Telkens opnieuw moet er een bredere dialoog op gang komen om te leren hiermee om te gaan en uit te zoeken hoe het anders kan. De “waarheids- en verzoeningscommissie” in Zuid Afrika (1995) was daar een mooi voorbeeld van.

Ik zie slachtoffers van intrafamiliaal geweld erin lukken dat ze hun eigen kinderen zoiets niet moeten aandoen. Als ze er niet in lukken de gewoontes van de familie en de cultuur waarin ze opgegroeid zijn te veranderen blijft het geweld en het misbruik over de generaties heen voorkomen. Daarin kunnen ze ondanks hun onmogelijke leven als slachtoffer het bestaan toch weer zin geven door op ontdekking te gaan naar nieuwe, voor hen, onbekende perspectieven. Laat ons hopen dat voor velen onder ons Covid- 19 de wijsheid en de moed kan brengen om oude patronen die het delen van dankbaarheid en vreugde in de weg staan op te heffen. Misschien zullen we de zeldzame kans krijgen om oude wonden te helen door mensen te kunnen vergeven. Wees er attent op dat een crisis vooral zin krijgt door er lessen uit te trekken die het algemene welzijn kunnen dienen. Door te zorgen dat de ander het beter krijgt zorgt men ook voor zichzelf omdat men een omgeving creëert waarin het aangenamer vertoeven is.

Al wie invloed heeft op een beleid kan hierin de verantwoordelijkheid opnemen. Ik wil iedere medewerker in ons ziekenhuis een dikke duim geven voor serene efficiënte aanpak, echt allemaal proficiat!  Een zelfkritisch mens maakt minder kans in het kwade terecht te komen. En dit mogen we van iedereen verwachten van de scholieren tot de regeringsleiders, Covid of geen Covid!

VEEL MOED, OPTIMISME EN STERKTE!

Dr. Dirk Peeters

Liaisonpsychiatrie

Diensthoofd D-Dienst

St. Jozef-Malle Ziekenhuis